α ί θ ρ ι ο ν

Διάλεξη - ενημέρωση για τα νεότερα θρησκευτικά κινήματα στη Ζάκυνθο, η 7η δράση του «Αληθώς»

2012-01-15T15:00:00.000+02:00

Το «ΑΛΗΘΩΣ», το Μορφωτικό Κέντρο Λόγου της Ενορίας Μπανάτου, συνεχίζοντας τις δράσεις του, διοργανώνει συνάντηση, για να ενημερωθούν οι ενδιαφερόμενοι περί των θρησκευτικών κινημάτων, που έχουν αναφανεί στη Ζάκυνθο.

Η εκδήλωση πρόκειται να πραγματοποιηθεί την Κυριακή 15 Ιανουαρίου 2012, ώρα 6:30 το βράδυ, στον ναό της Παναγούλας Μπανάτου και θα περιλαμβάνει μια πολύ ενδιαφέρουσα διάλεξη του Αρχιμανδρίτη ΔΑΝΙΗΛ ΜΠΙΑΖΗ, Ιεροκήρυκα της Ι. Μητροπόλεως Ζακύνθου, με θέμα:
«Παραθρησκευτικές οργανώσεις, νεοεποχίτικα σχήματα και σέκτες εν Ζακύνθω σήμερα».

Η διάλεξη θα συνοδευτεί από προβολή πλούσιου εποπτικού υλικού, ενώ, αμέσως μετά, θα υπάρξει δυνατότητα συζήτησης.

Άγιος Βασίλης έρχεται!

2011-12-31T12:31:00.001+02:00

Καλή χρονιά σε όλους,

γεμάτη αισιοδοξία, χαρές και δημιουργίες!!!

Να τα πούμε;;;

2011-12-24T11:12:00.000+02:00

Καλά Χριστούγεννα

με αγάπη και ζεστασιά στις καρδιές μας!

Χριστουγεννιάτικο νοσοκομειακό κλίμα

2011-12-18T19:30:00.000+02:00

Το «Αληθώς» στο Γυμνάσιο Βανάτου Ζακύνθου για τα 100 Χρόνια Ελύτη

2011-12-12T09:43:00.000+02:00

Στη σειρά των δράσεών του το «ΑΛΗΘΩΣ», το Μορφωτικό Κέντρο Λόγου της Ενορίας Βανάτου Ζακύνθου, επισκέπτεται το Γυμνάσιο Βανάτου, στο πλαίσιο των φετινών εορτασμών για τη συμπλήρωση 100 χρόνων από τη γέννηση του κορυφαίου νεοέλληνα ποιητή ΟΔΥΣΣΕΑ ΕΛΥΤΗ.

Η σχετική συνάντηση – γιορτή, υπό την αιγίδα της Διεύθυνσης, του Συλλόγου Διδασκόντων και του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του Σχολείου, θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 14 Δεκεμβρίου 2011, ώρα 11 π.μ. στην αίθουσα εκδηλώσεων του Γυμνασίου, κατά την οποία θα ομιλήσει ο υπεύθυνος του Μορφωτικού Κέντρου, λογοτέχνης και εκπαιδευτικός π. Παναγιώτης Καποδίστριας, με θέμα:

«Ο Ελύτης, με αποκρίσεις στην Κρίση».

Μαθητές θα απαγγείλουν ποιήματα του Ελύτη, ενώ τα παιδιά της Χορωδίας του Σχολείου θα αποδώσουν μελοποιημένους στίχους του. Τη φιλολογική ευθύνη της εκδήλωσης έχει η φιλόλογος Ισιδώρα Μπίλλια, το μουσικό μέρος επιμελείται ο μουσικός Γιώργος Γιόρτσιος, ενώ την καλλιτεχνική φροντίδα έχει ο καθηγητής εικαστικών Γιώργος Σίσκος.

Σε όλους τους μαθητές θα διανεμηθεί ένα βιβλίο δοκιμίων, που αφορά στο έργο του Τιμώμενου Ποιητή, προσφορά του «Αληθώς».

Προεόρτια σύναξη για τον Άγιο Διονύσιο και τα Χριστούγεννα, η 5η δράση του «Αληθώς»

2011-12-06T22:29:00.002+02:00

Στην επιτυχημένη σειρά των δράσεών του το «ΑΛΗΘΩΣ», το Μορφωτικό Κέντρο Λόγου της Ενορίας Μπανάτου Ζακύνθου, διοργανώνει προεόρτια σύναξη, με συναυλία και λαογραφική ομιλία, που αφορά στον Πολιούχο τής Ζακύνθου Άγιο Διονύσιο και τις εορτές των Επιφανίων, στο πλαίσιο μάλιστα της ολοκλήρωσης του καλλιτεχνικού διακόσμου του περικαλλούς ναού της Παναγούλας Μπανάτου.

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή, 11 Δεκεμβρίου 2011, ώρα 7.30 το βράδυ, στον ανωτέρω ναό της Παναγούλας Μπανάτου και θα περιλαμβάνει λαογραφική ομιλία τού λογοτέχνη – εκπαιδευτικού ΔΙΟΝΥΣΗ ΦΛΕΜΟΤΟΜΟΥ, με θέμα:

«Από το τριήμερο του Αγίου στο Δωδεκαήμερο».

Αμέσως μετά, η καταξιωμένη 25μελής Χορωδία «Η ΦΑΝΕΡΩΜΕΝΗ», υπό την διεύθυνση του Μαέστρου κ. Κώστα Μεϊντάνη, θα δώσει μεγάλη Συναυλία με ψάλματα και άσματα, που αφορούν στον Οικείο Άγιο των Ζακυνθίων και τα Χριστούγεννα.

Η παρουσία σας θα χαροποιήσει πολύ στους συντελεστές του «ΑΛΗΘΩΣ» και της γιορτής, οι οποίοι μάλιστα σας ευχαριστούν εκ των προτέρων!

Συμβολή στο Έτος Ελύτη, η 4η εκδήλωση του «Αληθώς»

2011-11-01T22:12:00.003+02:00

Την τέταρτη δραστηριότητά του ετοιμάζει το «ΑΛΗΘΩΣ», το Μορφωτικό Κέντρο Λόγου της Ενορίας Μπανάτου Ζακύνθου, αυτή τη φορά ως μικρή συμβολή στους εορτασμούς για τη συμπλήρωση εκατονταετίας από τη γέννηση ενός μεγάλου Ποιητή μας, του Νομπελίστα ΟΔΥΣΣΕΑ ΕΛΥΤΗ.

Θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή, 6 Νοεμβρίου 2011, ώρα 7 το βράδυ, στον ναό της Φανερωμένης Μπανάτου και θα περιλαμβάνει διάλεξη τού π. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ, με θέμα:

«Τοπία θανάτου ως “κάτοπτρα αθανασίας” στην ποίηση του Ελύτη».

* Στην εκδήλωση θα παρουσιασθεί η μορφή του Ποιητή, σκιτσαρισμένη -ειδικά για τη βραδιά- από τον εικαστικό ΔΙΟΝΥΣΗ ΠΑΛΜΑ.

* Την διάλεξη θα πλαισιώσουν οι μουσικοί: ΒΑΛΑΝΤΗΣ ΔΡΟΓΓΙΤΗΣ (κιθάρα-τραγούδι) και ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΚΟΛΥΡΗΣ (αρμόνιο-τραγούδι), αποδίδοντας μελοποιημένα ποιήματα του Τιμώμενου.

* Στο τέλος της βραδιάς θα διανεμηθεί σε όλους το βιβλίο «Σχεδιάσματα εγκωμίων για τον Οδυσσέα Ελύτη» κι ένα νέο αφιερωματικό ποίημα του π. Π. Κ.

Η παρουσία σας θα δώσει χαρά στους συντελεστές του «ΑΛΗΘΩΣ», οι οποίοι σας ευχαριστούν εκ των προτέρων!

Γαλλικό ανέκδοτο του Β' Παγκοσμίου Πολέμου

2011-10-28T16:44:00.001+03:00

Ο Χίτλερ επικοινωνεί με τον Μουσολίνι:

- Μπενίτο, έφτασες ακόμα στην Αθήνα;

- Δε σε ακούω καλά, Αδόλφε!

- Μπήκες στην Αθήνα;

- Δεν ακούω... Δεν ακούω...

- Δεν έφτασες ακόμα στην Αθήνα;

- Δεν ακούω, Αδόλφε! Η φωνή σου έρχεται από πολύ μακριά! Μάλλον έφτασες στο Λονδίνο...

Εκδήλωση του Κέντρου Λόγου Μπανάτου Ζακύνθου «Αληθώς», από το «Εγώ» στο «Εμείς»

2011-10-03T00:40:00.001+03:00

Μετά τις επιτυχημένες δύο πρώτες συνάξεις του «ΑΛΗΘΩΣ», του Μορφωτικού Κέντρου Λόγου της Ενορίας Μπανάτου Ζακύνθου, η τρίτη παρουσία του θα έχει κοινωνιολογικό ενδιαφέρον.

Θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή, 16 Οκτωβρίου 2011, ώρα 7.30 το βράδυ, στον ναό της Φανερωμένης Μπανάτου και θα περιλαμβάνει Ομιλία / Εισήγηση τού κοινωνιολόγου – επιστημονικού υπεύθυνου του Κέντρου Πρόληψης των Εξαρτήσεων και Προαγωγής της Ψυχοκοινωνικής Υγείας Ζακύνθου «Η Στοργή» κ. ΤΙΜΟΥ ΣΤΡΑΒΟΠΟΔΗ, με θέμα:

«Η σύγκρουση και ο επαναπροσδιορισμός του ΕΓΩ με το ΕΜΕΙΣ για την διατήρηση της ταυτότητάς μας».

Μετά την Ομιλία θα υπάρξει η δυνατότητα γόνιμου διαλόγου.

Η παρουσία όλων θα είναι τιμή για τους συντελεστές του «ΑΛΗΘΩΣ», οι οποίοι σας ευχαριστούν εκ των προτέρων!

Το μετρό της Μαδρίτης

2011-09-19T23:56:00.000+03:00

Εκδήλωση του «Αληθώς», αφιερωμένη στο ζακυνθινό Ταμπουρλανιάκαρο

2011-09-16T14:53:00.001+03:00

Μετά την επιτυχημένη εναρκτήρια εκδήλωση του «ΑΛΗΘΩΣ», του Μορφωτικού Κέντρου Λόγου της Ενορίας Μπανάτου Ζακύνθου, η δεύτερη παρουσία του θα είναι λαογραφικού ενδιαφέροντος.

Θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή, 18 Σεπτεμβρίου 2011, ώρα 7 το δειλινό, στο γραφικό πλάτωμα της Φανερωμένης Μπανάτου Ζακύνθου και θα περιλαμβάνει ομιλία -πρωτότυπη ανακοίνωση- τού εκπαιδευτικού ΝΙΚΟΥ ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗ, ιδρυτή και υπεύθυνου του Χορευτικού Συγκροτήματος «Υακίνθη», με θέμα:

«Το ζακυνθινό Ταμπουρλανιάκαρο,

από το χθες στο αύριο».

Την ομιλία θα πλαισιώσουν λαϊκοί οργανοπαίχτες του Ταμπουρλανιάκαρου, ενώ παιδιά της «Υακίνθης» θα χορεύουν.

Τέλος, θα γίνει απονομή αναμνηστικών διπλωμάτων σε όσα παιδιά του Χορευτικού έλαβαν ενεργό μέρος στο Πανηγύρι της Παναγούλας Μπανάτου, το περασμένο Δεκαπενταύγουστο.

Τα μπάνια του λαού στην Χρυσή Ακτή της Πάρου

2011-08-29T18:36:00.000+03:00

Music Break 13

2010-11-27T21:54:00.002+02:00

Το νέο ανερχόμενο αστέρι της γαλλικής μουσικής σκηνής ακούει στο καλλιτεχνικό όνομα ΖΑΖ. Νέα και εξαιρετικά ταλαντούχος, η Isabelle Geffroy, όπως είναι το πραγματικό της όνομα, έχει καταπλήξει το κοινό και πολλοί είναι αυτοί που την χαρακτηρίζουν ως "Δεύτερη Édith Piaf".
Στην Ελλάδα είναι ήδη γνωστή με το πρώτο της τραγούδι "Je veux" που κυκλοφόρησε τον Μάιο του 2010.

Παράθυρα στο Σάλτσμπουργκ [2]

2010-10-09T22:28:00.000+03:00

Παράθυρα στο Σάλτσμπουργκ [1]

2010-10-02T20:30:00.005+03:00

Σάλτσμπουργκ: Η πόλη του Μότσαρτ {2}

2010-09-26T16:44:00.000+03:00

Το άγαλμα του Μότσαρτ στην πλατεία Μότσαρτ του Σάλτσμπουργκ

Άποψη της κεντρικής πλατείας Μότσαρτ

Το σπίτι όπου γεννήθηκε ο Μότσαρτ.

Βρίσκεται στον εμπορικό δρόμο Getreidegasse και λειτουργεί ως μουσείο

Η πίσω πλευρά του σπιτιού του Μότσαρτ

Το διάσημο καφέ Μότσαρτ του Σάλτσμπουργκ

Ο Μότσαρτ κυκλοφορεί ακόμα και σε κούκλα!!!

Τα νοστιμότατα σοκολατάκια... Μότσαρτ!

Σάλτσμπουργκ: Η πόλη του Μότσαρτ {1}

2010-09-01T23:20:00.002+03:00

Το Κάστρο του Σάλτσμπουργκ (Festung Hohensalzburg)

Άποψη των Κήπων Μιραμπέλ (Mirabellgarten)

Ο πολυσύχναστος εμπορικός δρόμος Getreidegasse

Η πλατεία F.-Hanusch-Platz, απέναντι από το σπίτι που γεννήθηκε ο Μότσαρτ

Μοντέρνα τέχνη στις όχθες του ποταμού Σάλτσαχ (Salzach)

Παραδοσιακή μπυραρία που ιδρύθηκε το έτος 803!

Το Ξενοδοχείο Μπρίστολ (Hotel Bristol)

όπου λέγεται ότι ο Αϊνστάιν ανακάλυψε τη Θεωρία της Σχετικότητας

Πλανόδια πωλήτρια με παραδοσιακή στολή.

Στη Wikipedia διαβάζουμε ότι ονομάζεται Μαρία κι ότι είναι γνωστή ως η "γυναίκα μαριονέτα", αφού πουλάει μαριονέτες κουβαλώντας το μεγάλο χαρακτηριστικό της καλάθι, κάθε μέρα από το 1987

Κτίρια γύρω από τον χώρο της Παλιάς Αγοράς (Alter Markt)

Εσωτερική άποψη του Ναού του Πανεπιστημίου (Universitats-Kirche)

Φεγγάρι αυγουστιάτικο

2010-08-27T16:50:00.000+03:00

Συναυλία του Βασίλη Παπακωνσταντίνου στη Ζάκυνθο

2010-08-24T16:49:00.001+03:00

Φωτογραφίες και ήχος

από την συναυλία του Βασίλη Παπακωνσταντίνου,

χθες το βράδυ στη Ζάκυνθο.

Εκκλησίες του Μονάχου

2010-07-31T17:30:00.001+03:00

Εκκλησία στην Odeonsplatz

Ο μεγαλοπρεπής ναός Peterskirche

Οι πύργοι του Καθεδρικού Ναού της Παναγίας (Frauenkirche)

Άποψη από το εσωτερικό της Frauenkirche

Η εκκλησία της Καρδιάς του Ιησού (Herz Jesu kirche)

Η ορθόδοξη εκκλησία Salvatorkirche

Παρεκκλήσιο στη συνοικία Neuhausen

Ναός κοντά στην Marienplatz

Εξωτερική άποψη της εκκλησίας του Αρχαγγέλου Μιχαήλ (Michaelskirche)

Το εσωτερικό της εκκλησίας του Αρχαγγέλου Μιχαήλ (Michaelskirche)

Ο ορθόδοξος ναός των Αγίων Πάντων

Η εκκλησία Ludwigskirche στην Ludwigstrasse

Ναός στο δρόμο Gabelsberger Strasse

Εικόνες απ' το Μόναχο [2]

2010-07-28T18:25:00.003+03:00

Γλυπτά στο πάρκο έξω από την Παλαιά Πινακοθήκη (Alte Pinakothek)

Άποψη της οδού Türkenstrasse

Η συμβολή των οδών Barer Strasse και Theresienstrasse

Η κεντρική πλατεία Marienplatz

Ο πολυσύχναστος δρόμος Kaufinger Strasse

Ο σταθμός του μετρό Münchner Freiheit

Η συμβολή των οδών Oscar-von-Miller-Ring και Ludwigsrasse

Κτίριο κοντά στην Karlsplatz

Εξωτερική άποψη του Μουσείου της BMW (BMW-Welt) στο Ολυμπιακό Πάρκο (Olympiapark)

Εσωτερικές απόψεις και εκθέματα του Μουσείου της BMW

Εικόνες απ' το Μόναχο [1]

2010-07-25T18:00:00.001+03:00

Το Νέο Δημαρχείο (Neues Rathaus) της πόλης του Μονάχου

Ένα από τα αίθρια του Neues Rathaus

Άποψη των κήπων του Παλατιού Residenz

Η οδός Ludwigstrasse προς την πλατεία Odeonsplatz

Ο σταθμός του μετρό στην Odeonsplatz

Τα χαρακτηριστικά τουριστικά ποδήλατα στην κεντρική πλατεία Marienplatz

Το συντριβάνι της Karlsplatz

Το κτίριο της Παλαιάς Πινακοθήκης (Alte Pinakothek)

Διαφημίσεις των εκθεμάτων του Μουσείου Brandhorst έξω από το κτίριο του Μουσείου

Άποψη του Ολυμπιακού Πάρκου (Olympiapark) των Ολυμπιακών Αγώνων του 1972

Το Ολυμπιακό Στάδιο του Μονάχου στο Olympiapark

Το γήπεδο Allianz Arena

Music Break 12

2010-06-30T17:00:00.003+03:00

Καλό Καλοκαίρι!!!

3 χρόνια blogging!

2010-06-07T16:07:00.005+03:00

Σβήνουμε σήμερα το τρίτο κεράκι του blog

και σας ευχαριστώ όλους θερμά για την ανταπόκριση,

την επικοινωνία και την καλή παρέα κατά τη διάρκεια αυτών των 3 χρόνων!

Καλή συνέχεια σε όλη την "bloggοσυντροφιά"!!!

Παράθυρα στην Αβράνς

2010-05-19T15:35:00.000+03:00

Ξενάγηση στην Αβράνς της Νορμανδίας

2010-05-15T22:50:00.007+03:00

Η Αβράνς (Avranches) είναι κωμόπολη και λιμάνι της βορειοδυτικής Γαλλίας, στο νομό της Μάγχης (Manche) στην Κάτω Νορμανδία (Basse Normandie) και βρίσκεται χτισμένη σε ένα λόφο στο μυχό του Κόλπου του Μον Σαιν Μισέλ. Η λέξη Αβράνς προέρχεται από το όνομα του κέλτικου φύλου που έχτισε την πόλη, των Abrincatui που σημαίνει «οι πολεμιστές της ελώδους περιοχής». Κατά τη ρωμαϊκή εποχή η Αβράνς υπήρξε σημαντικότατο κέντρο, σήμερα όμως ο πληθυσμός της υπολογίζεται μόλις στους 8500 κατοίκους.

Οι περισσότεροι επισκέπτες περνούν απ’ την Αβράνς, κατευθυνόμενοι προς το βραχώδες νησάκι Μον Σαιν Μισέλ (Mont Saint Michel), όπου βρίσκεται το ομώνυμο φημισμένο αβαείο. Στη στάση τους στην Αβρανς έχουν την ευκαιρία να θαυμάσουν τον Πύργο της πόλης (le Donjon d’Avranches), χτίσμα του 11ου αιώνα, τον Καθεδρικό ναό του Αγίου Ανδρέα, επίσης του 11ου αιώνα, την εκκλησία της Παναγίας των λιβαδιών (l’église Notre-Dame-des-Champs), χτισμένη κατά τον 19ο αιώνα σε νεογοτθικό ρυθμό, το Μουσείο Τέχνης και Ιστορίας, τον βοτανικό κήπο Jardin des Plantes, την βασιλική του Αγίου Ζερβαί του 17ου αιώνα, το Scriptorial, δηλαδή το μουσείο όπου φυλάσσονται πάνω από 200 τόμοι μεσαιωνικών χειρογράφων από το αβαείο του Μον Σαιν Μισέλ και τέλος, το μνημείο Πάττον στο σημείο που ο Αμερικανός στρατηγός George Patton και η 3η αμερικανική στρατιά διέσπασαν το γερμανικό μέτωπο τον Ιούλιο του 1944.

Πρωτομαγιάτικο

2010-05-01T16:52:00.002+03:00

Παναγιώτη Καποδίστρια

ΟΡΓΙΟ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΣ

Πρώτης Μαΐου
όργιο πανίερο
με σκουρκουρίτσες
μυγάκια πεταλούδες
φιδάκια δυσπιστίας

σαλιγκαράκια
αγιόκλημα ευσεβές
κόκκινα τσόφλια
κουνούπια και λαμπρίτσες
πουλιά ευκολόπιστα

κι αν λίγο σκύψεις
πάνω απ' τις βουές θα δεις:
Μαινάδες Φαύνοι
Σιληνοί κλίνουν γόνυ
μπροστά στον Αναστάντα.

[ Ανέκδοτο ακόμη σε βιβλίο]

Music Break 11

2010-04-27T21:33:00.001+03:00

Δύο χρόνια χωρίς τον Μάριο Τόκα...

Το Μοναστήρι Αγίου Γεωργίου του Ομήρου στη Συρία

2010-04-22T21:38:00.001+03:00

Το ορθόδοξο μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου στη Συρία, ανήκει στο Πατριαρχείο Αντιοχείας και βρίσκεται χτισμένο στην Κοιλάδα των Χριστιανών, συγκεκριμένα στο χωριό Μεστάγιε, λίγα χιλιόμετρα βόρεια από το περίφημο Κάστρο των Ιπποτών κι όχι μακριά από την πόλη Χομς.

Λέγεται ότι το μοναστήρι χτίστηκε κατά τον 5ο μ.Χ. αιώνα από τον Αυτοκράτορα Ιουστινιανό τον Α΄, πάνω σε ένα αρχαίο άγαλμα του θεού Ομήρου, γι’ αυτό και είναι γνωστό ως «η μονή του Αγίου Γεωργίου του Ομήρου».

Στη μονή δεσπόζει ο κεντρικός ναός, κτίσμα του 19ου αιώνα, στο εσωτερικό του οποίου θαυμάζουμε ένα εντυπωσιακό ξυλόγλυπτο τέμπλο μεγάλης καλλιτεχνικής αξίας.

Ένα επίπεδο χαμηλότερα απ’ αυτό που είναι χτισμένος ο κεντρικός ναός, βρίσκεται μια μικρότερη εκκλησία, η οποία χρονολογείται από τον 13ο αιώνα. Στο, επίσης, ξυλόγλυπτο τέμπλο της, που είναι πάνω από 300 ετών, ξεχωρίζουμε εξαιρετικά σκαλίσματα αλλά και τις εικόνες του που αναπαριστούν σκηνές από την ζωή του Αγίου Γεωργίου.

Στη μονή φυλάσσονται και συντηρούνται πολλά κειμήλια, όπως αρχαίοι αμφορείς, παλαιά βιβλία και σημαντικά χειρόγραφα. Το μοναστήρι πανηγυρίζει όχι στις 23 Απριλίου αλλά στις 6 Μαΐου και τότε πλήθος κόσμου από την γύρω περιοχή συρρέει για προσκύνημα.

Άνοιξη στην ζακυνθινή ύπαιθρο

2010-04-16T16:57:00.001+03:00

Μπαλκόνια στη Βαλέτα

2010-04-07T13:09:00.001+03:00

Music Break 10

2010-03-27T12:09:00.001+02:00

Το μέτρημα

Παρίσι: Γκρίζο στην Πόλη του Φωτός

2010-03-04T12:39:00.002+02:00

Τριγυρνώντας στους δρόμους της Βαλέτας

2010-02-25T21:20:00.001+02:00

Ερωτευμένοι στη Βουργουνδία

2010-02-14T22:07:00.007+02:00

Επίσκεψη στο Μουσείο Καλών Τεχνών της Ρεν

2010-01-31T23:30:00.008+02:00

Το Μουσείο Καλών Τεχνών της Ρεν (Musée des Beaux Arts de Rennes) ιδρύθηκε το 1794 για να στεγαστούν τα έργα Τέχνης που δημεύτηκαν από από τις συλλογές των αριστοκρατών της ευρύτερης περιοχής της Βρετάνης, κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης. Από το 1801 έως το 1811, διάφορες δωρεές κι ανταλλαγές εμπλούτισαν και συμπλήρωσαν τη συλλογή του Μουσείου.

Στο Μουσείο Καλών Τεχνών που στεγάζεται στο παλιό κτήριο του Πανεπιστημίου της Ρεν, στο κέντρο της πόλης, μπορούμε να θαυμάσουμε έργα Τέχνης που χρονολογούνται από την αρχαιότητα έως και σήμερα, χωρίς χρονολογικό κενό. Ανάμεσα στα εκθέματα ξεχωρίζουν οι αιγυπτιακές κι ελληνικές συλλογές, καθώς και τα έργα των Ντα Βίντσι, Μποτιτσέλι, Ντύρερ, Βερονέζε, Ρούμπενς, Πικάσο και Τανγκύ.

Αθηναϊκές εικόνες [5]

2010-01-14T17:25:00.005+02:00

Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά

2009-12-31T12:05:00.004+02:00

Καλή χρονιά σε όλους με υγεία, αγάπη και προκοπή!!!

Να τα πούμε;;;

2009-12-24T15:20:00.004+02:00

Καλά κι ευλογημένα Χριστούγεννα με υγεία και χαρά!!!

Τελευταίος χαιρετισμός στον Γιάννη Μόραλη

2009-12-20T21:00:00.002+02:00

Συμπαράσταση στον χειμαζόμενο λαό της Γαλοπούλας

2009-12-19T16:15:00.001+02:00

ΟΧΙ

ΣΤΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΗΣ ΓΑΛΟΠΟΥΛΑΣ

Πόρτες στη Ρεν της Βρετάνης

2009-12-17T20:15:00.002+02:00

Παράθυρα στη Ρεν [3]

2009-12-14T20:00:00.000+02:00

Παράθυρα στη Ρεν [2]

2009-12-12T20:01:00.004+02:00

Στους Κήπους Baraca της Βαλέτας

2009-11-30T16:20:00.002+02:00

Ρόδα της Δαμασκός

2009-11-27T12:01:00.001+02:00

Ρόδα της Δαμασκός…

Ρόδα της Δαμασκός, λευκά ρόδα, πορφύρες ρόδα,
πού είναι τα μύρα, τα θαμπωτικά τα πέταλά σας;
Και τα χιμαιρικά σας τα φτερά και τα τραγούδια,
πουλιά του θρύλου, ρόδινα πουλιά, πουλιά γαλάζια;

Ω χιόνια του παλιού καιρού! οι παιάνες σας φαμφάρες!
Για πάντα καταλύθηκαν τέλη κι αρχές γεννήτρες,
κι αυγή, ουδέ μεταψύχωση ξανά γραφτή δεν είναι:
ω βάλσαμα ακριβά, και αλησμοβότανα και φίλτρα!

Έσπασαν τ’ αναφτέριασμα οι κακότεχνες παγίδες.
Με τη σαΐτα ανάμεσα στα κέρατα, τα λάφια,
στις σπαραχτές των βούκινων κραυγές, τα λάφια εφύγαν.

Κι είμαστε στης Πεντάμορφης το δάσος, που, για πάντα,
άλυτος κι εφτασφράγιστος την περιζώνει ο ύπνος…
Τυφλού ερημόπυργου, κλειστού, θαρρείς κι εμοιάσαμε ίσκιοι.

[Jean Moréas, Μετάφραση: Τέλλος Άγρας]

Επίσκεψη στη Βιζίλ [Γ΄ μέρος: Ο κήπος του Πύργου]

2009-11-24T15:15:00.001+02:00

Εκτός από τα σπάνια εκθέματα του Πύργου της Βιζίλ, αξίζει να δει κανείς και τον πλούσιο κήπο αυτού του Πύργου, που εκτείνεται σε μια περιοχή μεγάλης έκτασης με ποτάμι, λουλουδόκηπο, νερόμυλο, ειδική περιοχή για κυνήγι, δάσος, ελάφια, πάπιες και κύκνους. Ολόκληρη η περιοχή προσφέρεται για περιπάτους, πικ-νικ και ψάρεμα. Πολύ συχνά, στον ολάνθιστο κήπο πραγματοποιούνται γαμήλιες τελετές και δεξιώσεις.

Επίσκεψη στη Βιζίλ [Β΄ μέρος: Ο Πύργος]

2009-11-20T19:00:00.001+02:00

Ο περίφημος Πύργος της Βιζίλ χτίστηκε από το 1611 έως το 1620 για τον Δούκα του Λεσντιγκιέρ (Lesdiguieres). Στον Πύργο αυτό, πραγματοποιήθηκε, στις 21 Ιουλίου 1788, η Συνέλευση των Τάξεων της Βιζίλ, που ζήτησε τη σύγκληση των Γενικών Τάξεων της Γαλλίας, η οποία με τη σειρά της οδήγησε στο γνωστό Όρκο του Σφαιριστηρίου στις 20 Ιουνίου 1789. Κατά συνέπεια, η Συνέλευση της Βιζίλ θεωρείται το προοίμιο της Γαλλικής Επανάστασης. Γι' αυτό και ο Πύργος της λειτουργεί σήμερα ως Μουσείο της Γαλλικής Επανάστασης. Στους γεμάτους μεγαλοπρέπεια χώρους του Πύργου εκθέτονται πολυάριθμα ιστορικά τεκμήρια, κειμήλια, ντοκουμέντα και κορυφαία καλλιτεχνικά έργα, σχετικά με την Γαλλική Επανάσταση.

Σας προτείνω ανεπιφύλακτα μια σύντομη περιήγηση σ' αυτόν τον Πύργο - Μουσείο...

Επίσκεψη στη Βιζίλ [Α΄ μέρος: Η κωμόπολη]

2009-11-16T17:35:00.001+02:00

Η κωμόπολη Βιζίλ (Vizille) της Γαλλίας βρίσκεται στα νότια της Γκρενόμπλ, στις όχθες του ποταμού Ρομάνς. Ο γραφικός αυτός τόπος έχει περίπου 7.500 κατοίκους και είναι κέντρο βιομηχανίας μεταξωτών υφασμάτων και κεραμεικών.

Το σημαντικότερο αξιοθέατο της Βιζίλ είναι ο Πύργος της, ο οποίος χτίστηκε τον 17ο αιώνα. Φωτογραφίες απ' αυτόν θα σας δείξω στην επόμενη ανάρτηση. Τώρα, δείτε μερικά στιγμιότυπα που τράβηξα από την πόλη τον Ιούλιο του 2006, με πολλή βροχή!

Τέσσερα γαλλικά ποιήματα για το Φθινόπωρο

2009-11-10T22:15:00.009+02:00

[Ανθολόγηση - Μετάφραση: Δέσποινα Καποδίστρια]

Φθινοπωρινό Τραγούδι

Οι μακρόσυρτοι λυγμοί
Των φθινοπωρινών
Βιολιών
Πληγώνουν την καρδιά μου
Με μια μονότονη
Ατονία.

Με ασφυξία
και χλομιασμένος, όταν
Χτυπάει η ώρα,
Θυμάμαι
Τις παλιές μέρες
Και κλαίω,

Και φεύγω
Στον κακό τον άνεμο
Που με παρασύρει
Εδώ κι εκεί,
Ίδιο με
Ξερόφυλλο.

[Paul Verlaine, Κρόνια ποιήματα, 1866]

Φθινόπωρο

Στην ομίχλη φεύγουν ένας χωρικός στραβοπόδης
Και το βόδι του αργά στην ομίχλη του Φθινόπωρου
Που κρύβει τους συνοικισμούς της φτώχειας και της ντροπής

Και σιγοτραγουδά μακραίνοντας ο χωρικός
Ένα τραγούδι αγάπης κι απιστίας
Για ένα δαχτυλίδι και για μια καρδιά που την ραγίζουν

Ω! Το Φθινόπωρο το Φθινόπωρο σκότωσε το Καλοκαίρι
Μες στην ομίχλη φεύγουν δυο γκρίζες σιλουέτες

[Guillaume Apollinaire, Αλκοόλ, 1913]

Καθαρός Ουρανός

Τον Οκτώβρη αυτόν, ο ήσυχος αέρας
είναι η στοά των ονείρων,
νομίζω αποτελειώνω
ένα έργο αδέξιο,

στεφανωμένος με χλωμή δυστυχία
είμαι όμορφος σαν ένα ρόδο,
το τελευταίο, το χειμωνιάτικο,
στο κατώφλι των μεταμορφώσεων.

Κάτω από το ράκος των εποχών
χτυπά η άτρωτη καρδιά
του αγνού παραλογισμού,
εάν φοβάμαι είμαι ένοχος,

κάθε μέρα ο ουρανός σβήνει
το σκίτσο των μυστικών μου,
είμαι παιχνιδάκι του χώρου
του γεμάτου ανήσυχα τέρατα.

[Henri Thomas, Σημάδι ζωής, 1944]

Φθινόπωρο

Έν’ άλογο σωριάζεται στη μέση μιας αλέας
Τα φύλλα πέφτουν πάνω του
Η αγάπη μας ανατριχιάζει
Κι ο ήλιος επίσης.

[Jacques Prévert, Κουβέντες, 1946]

Το Μοναστήρι των Χερουβείμ στη Συρία

2009-11-07T21:49:00.011+02:00

Το Μοναστήρι των Χερουβείμ είναι ένα από τα ορθόδοξα μοναστήρια της Συρίας και του Πατριαρχείου Αντιοχείας. Βρίσκεται χτισμένο σε υψόμετρο 2.000 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και μόλις 7 χιλιόμετρα μακριά από την κωμόπολη της Σαϋντνάγια και την εκεί μεγάλη Μονή της Παναγίας.
Το Μοναστήρι των Χερουβείμ που πανηγυρίζει στις 8 Νοεμβρίου, ιδρύθηκε κατά τον 3ο αιώνα αλλά κατά τον 16ο αιώνα ερειπώθηκε. Ωστόσο, μετά από απόφαση του Πατριάρχη Αντιοχείας Ιγνατίου Δ΄, ξαναχτίστηκε το 1982 και διοικείται από τους μοναχούς της γειτονικής Μονής του Αγίου Γεωργίου.
Δυτικά του Μοναστηριού, βρίσκεται ένα μεγάλο προαύλιο, όπου εκτελούνται ανασκαφές κι έχουν ήδη βρεθεί υπόγειοι χώροι, πιθανόν κατακόμβες. Δίπλα από το Μοναστήρι, ανοικοδομήθηκε πρόσφατα το αρχονταρίκι της Μονής κι ένα ορφανοτροφείο.

Γράμματα ζακυνθινών εκκλησιαστικών προσωπικοτήτων στον Ντίνο Κονόμο

2009-11-06T20:31:00.014+02:00

[Της Δέσποινας Καποδίστρια. Αναδημοσίευση από τον Τιμητικό Τόμο Φιόρα Τιμής για τον Μητροπολίτη Ζακύνθου Χρυσόστομο Β' Συνετό, Ζάκυνθος 2009, σ. 373-380.]

«... Η ιστορία Σού οφείλει πολλά και ο κατοπινός
μελετητής […] πρέπει να Σε ευγνωμονή…»
Ο Μητροπολίτης Ιερισσού Παύλος, προς τον Ντ. Κονόμο

Σε μια προσπάθεια συμβολής στη διεξοδική έρευνα για τη συμπλήρωση, μελέτη και αξιολόγηση της ζακυνθινολογικής Επιστολογραφίας, δημοσιεύουμε στην παρούσα εργασία τέσσερα άγνωστα γράμματα ζακυνθινών εκκλησιαστικών προσωπικοτήτων προς τον ακαταπόνητο Ζακύνθιο μελετητή Ντίνο Κονόμο.
O Ντίνος Κονόμος[1] γεννήθηκε στη Ζάκυνθο το 1918 και πέθανε στην Αθήνα το 1990. Κατά την διάρκεια της ζωής του αφιερώθηκε στην, ζακυνθινολογικού κυρίως ενδιαφέροντος, ιστορική, φιλολογική και λαογραφική έρευνα. Εκτός από τις πολυάριθμες μελέτες του, αποκορύφωμα του φιλοπνευματικού του ζήλου, αποτελεί αναμφίβολα η ίδρυση και η τακτή έκδοση του έγκριτου περιοδικού Επτανησιακά Φύλλα.

Οι επιστολές[2] που στάλθηκαν στον Ντίνο Κονόμο και παρουσιάζονται εδώ συντάχθηκαν από τον Μητροπολίτη Αργολίδος Χρυσόστομο Β΄, τον Μητροπολίτη Ιερισσού, Αγίου Όρους και Αρδαμερίου Παύλο, τον Καθηγούμενο της Ιεράς Μονής Στροφάδων και Αγίου Διονυσίου Ζακύνθου Δανιήλ Γιγάντε και τον θεολόγο – γυμνασιάρχη Σπύρο Αβούρη.

Ο Μητροπολίτης Αργολίδος Χρυσόστομος Β΄[3] , κατά κόσμον Νικόλαος Δεληγιαννόπουλος, γεννήθηκε το 1916 στη Ζάκυνθο και πέθανε το 1985 στην Αθήνα. Διετέλεσε ιεροκήρυκας της Μητρόπολης Τριφυλίας και Ολυμπίας και της Μητρόπολης Αργολίδος, στρατιωτικός ιερέας με τον βαθμό του Υπολοχαγού κατά την διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, έχοντας τιμηθεί με τον Πολεμικό Σταυρό Γ΄ Τάξεως, και Μητροπολίτης στην Μητρόπολη Αργολίδος από το 1965 έως τον θάνατό του. Διακρίθηκε για το πνευματικό, θεολογικό και φιλανθρωπικό του έργο, ενώ στο συγγραφικό έργο του συγκαταλέγονται μελέτες, όπως: Η Εκκλησία του Άργους και της Ναυπλίας (δύο τεύχη), Αγιολογικαί μελέται και ασματική Ακολουθία Αγίου Λεωνίδου και Βίοι των εν Αργολίδι Αγίων[4] .

Ο Μητροπολίτης Ιερισσού, Αγίου Όρους και Αρδαμερίου Παύλος, κατά κόσμον Παναγιώτης Σοφός, γεννήθηκε το 1910 στη Ζάκυνθο και πέθανε το 1995 στην Αθήνα. Διετέλεσε ιεροκήρυκας των Μητροπόλεων Ζακύνθου και Κεφαλληνίας, Μητροπολίτης Ιερισσού, Αγίου Όρους και Αρδαμερίου από το 1960 έως το 1980, οπότε και εξέπεσε του θρόνου του, καθώς και Τοποτηρητής της Μητρόπολης Ζακύνθου κατά την περίοδο 1976-1977. Μετά τον θάνατό του και σύμφωνα με επιθυμία του, τα υπάρχοντά του διατέθηκαν για την ίδρυση του «Ιδρύματος Μητροπολίτου Παύλου Σοφού» το οποίο λειτουργεί ύστερα από Προεδρικό Διάταγμα του 2000 και χορηγεί υποτροφίες σε Ζακυνθινούς φοιτητές Εκκλησιαστικών ή Θεολογικών Σχολών[5] .

Ο Αρχιμανδρίτης και Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Στροφάδων και Αγίου Διονυσίου Ζακύνθου[6] Δανιήλ Γιγάντες (κατά κόσμον Διονύσιος) γεννήθηκε στις 3 Οκτωβρίου 1892 στο χωριό Μαχαιράδο της Ζακύνθου. Προσήλθε στη Μονή Στροφάδων και Αγίου Διονυσίου την 1η Οκτωβρίου 1912, εκάρη μοναχός στις 11 Νοεμβρίου 1917 και χειροτονήθηκε Διάκονος στις 20 Νοεμβρίου του ίδιου έτους. Το 1925, χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος, ενώ το 1942, χειροτονήθηκε Αρχιμανδρίτης. Απεβίωσε στις 13 Δεκεμβρίου 1980[7] . Υπηρέτησε το μοναστήρι του με τέτοιο ζήλο κι αφοσίωση ώστε κάποιοι σύγχρονοί του να μαρτυρούν ότι «στη Ζάκυνθο έχουμε δύο αγίους, τον πολιούχο Άγιο Διονύσιο και τον ηγούμενό μας»[8] .

Ο Σπύρος Αβούρης[9] γεννήθηκε το 1904[10] και πέθανε την 1η Απριλίου 1978. Σπούδασε στην Θεολογική Σχολή Αθηνών, στο Ωδείο Αθηνών, καθώς και στο Διδασκαλείο Μέσης Εκπαίδευσης. Δίδαξε σε γυμνάσια ως θεολόγος από το 1927 έως το 1967[11] , ενώ διετέλεσε γυμνασιάρχης, ιεροκήρυκας, ψάλτης και πρόεδρος της Ένωσης Ζακυνθίων Αθηνών – Πειραιά[12] . Εκπόνησε φιλολογικές, λαογραφικές κι ιστορικές μελέτες, συνεργαζόμενος με τα σημαντικότερα έντυπα του καιρού του στη Ζάκυνθο και στις Κυκλάδες όπου εργάστηκε. Συνεργάστηκε ακόμα με τις εγκυρότερες εγκυκλοπαίδειες τις εποχής του, γράφοντας λήμματα για τη Μεγάλη Εγκυκλοπαίδεια του Χριστιανισμού, την Θρησκευτική και Ηθική Εγκυκλοπαιδεία, τη Μεγάλη Εγκυκλοπαίδεια Νεοελληνικής Λογοτεχνίας (Χάρη Πάτση) και τη Λαϊκή Εγκυκλοπαίδεια. Στο συγγραφικό του έργο συμπεριλαμβάνονται μελέτες όπως: Η Εκκλησία της Επτανήσου επί Αγγλοκρατίας (Αθήναι, 1964), Χριστιανική Ηθική (Διδακτικό βιβλίο Η΄ Τάξης), Τα Εκκλησιαστικά της Επτανήσου (1815-1867) (Αθήναι, 1965), Σύντομος Ιστορία της Εκκλησίας των Ιονίων Νήσων (Αθήναι, 1966), Η Σύρος στη Νεοελληνική Λογοτεχνία (Αθήναι, 1966) και Ηθικά Μελετήματα (Αθήναι, 1969). Για την προσφορά του, το 1960, του απονεμήθηκε Τιμητικό Δίπλωμα από τον Πατριάρχη Ιεροσολύμων Βενέδικτο Α΄.

Οι τέσσερις επιστολές παρουσιάζουν ιστορικό και γραμματειακό ενδιαφέρον καθώς το περιεχόμενό τους μας αποκαλύπτει τις σχέσεις μεταξύ αποστολέων και παραλήπτη και σχετίζεται με θέματα ζακυνθινής βιβλιογραφίας.
Τα άγνωστα, μέχρι τώρα, επιστολικά κείμενα παρουσιάζονται στη συνέχεια σχολιασμένα, έχοντας τηρηθεί η χρονολογική τους σειρά και η ορθογραφία των συντακτών τους.

ΤΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ

Α. Το γράμμα του Σπύρου Αβούρη

Τήνος 17-9-62

Φίλτατε Ντίνο,
Δεν βρήκα ευκαιρία να σου γράψω από Αθήνα, γιατί γυρίζοντας από τη Ζάκυνθο, βρήκα μετάθεση για Τήνο, εις την οποίαν και βρίσκομαι από τας αρχάς του μηνός.
Διάβασα με απληστία τους «Ζακυνθινούς σατιρικούς»[13] . Μου άρεσαν πολύ οι κριτικές βιογραφίες και τα σημειώματα. Αρκετά καλή και η επιλογή από τα έργα τους. Έδωσα σχετικό σημείωμα στο περιοδικό της Ενώσεως Ελλ[ήνων] Θεολόγων[14] . Αλλά, φαίνεται, ότι δεν εκυκλοφόρησεν ακόμη[15] .
Προ ολίγων ημερών έμαθα, ότι εκυκλοφόρησες μία ιστορική εργασία σου, την Ιστορία της κατοχής στη Ζάκυνθο[16] .
Δεν έχω καμμιά αξίωση να μου το στείλεις. Μπορούμε όμως να το αγοράση το Σχολ[ικόν] Ταμείον του Γυμνασίου μας. Γι’ αυτό στείλε ένα αντίτυπο, αν σου είναι δυνατόν ή και δύο, με σχετικήν απόδειξη και τα χρήματα θα σου σταλούν άμα τη λήψει του βιβλίου.
Στον κ. ....[17] τους χαιρετισμούς μου, το ίδιο και στον αγαπητό μου πατέρα σου[18] .
Από τη γυναίκα μου έχεις τα δέοντα.
Συγχαίροντάς σε και ευχαριστώντας για την αποστολή του βιβλίου // μένω μ’ αγάπη

[Υπογραφή]
Σπυρ. Αβούρης
Γυμνασιάρχης

Από τον κ. Μαυρίδη[19] πήρα πίσω την «καμπανολογία»[20] . Ζητούσε λεπτά για… τη δημοσίευση. Δεν του έκαμα το χατίρι[21] .

Β. Το γράμμα του Μητροπολίτη Ιερισσού, Αγίου Όρους και Αρδαμερίου Παύλου

+ Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
ΙΕΡΙΣΣΟΥ, ΑΓ. ΟΡΟΥΣ & ΑΡΔΑΜΕΡΙΟΥ
ΠΑΥΛΟΣ
Σέρραι 1/4/1965

Αγαπητέ Ντίνο,
Με πολλήν προσοχήν διάβασα το αριστουργηματικόν έργον Σου «Ναοί και μονές στην Ζάκυνθο»[22] και ως Ζακυνθινός Σε συγχαίρω με όλην μου την καρδιά.
Δώρον πολύτιμον δια την Ζάκυνθον και για κάθε Ζακυνθινό, διότι άφησες ζωντανά στην Ιστορία, όχι μόνον την προέλευσιν και τον σκοπόν που εκτίσθησαν οι ανεκτιμήτου αξίας Ναοί και Μοναί της ωραίας Ζακύνθου, αλλά απετύπωσες τα ανεκτίμητα αυτά κειμήλια που οι φλόγες απετέφρωσαν και εξηφάνησαν για πάντα.
Η ιστορία Σου οφείλει πολλά και ο κατοπινός μελετητής, είτε Ζακυνθινός είναι αυτός είτε ξένος, πρέπει να Σε ευγνωμονή, διότι δεν ελογάριασες κόπους, θυσίες και στερήσεις, προκειμένου να παρουσιάσης την αρτίαν κατά πάντα αυτήν εργασίαν.
Ταπεινός εγώ Ιεράρχης, ο ελάχιστος των Ζακυνθινών Ιεραρχών, εκφράζω την ευγνωμοσύνην μου διότι έμαθα και εγνώρισα πολλά που αγνοούσα για τους ωραίους Ναούς και τις Μονές της φιλτάτης Ζακύνθου μας.
Σου εύχομαι δε διαπύρος υγείαν, χαράν και δύναμιν, δια να συνεχίσης το ωραίον έργον Σου, φέροντας εις το φως της δημοσιότητος και άλλες πολίτιμες ιστορικές αλήθειες δια την Ζάκυνθόν μας που τις αγνοούμεν και ημείς οι ντώπιοι και οι ξένοι.-
Διάπυρος ευχέτης προς Κύριον
+ Ο Ιερισσ[ού] Αγ. Όρ[ους] και Αρδ[αμερί]ου Παύλος

Γ. Το γράμμα του Ηγουμένου Δανιήλ Γιγάντε[23]

+
ΙΕΡΑ ΚΟΙΝΟΒΙΑΚΗ ΜΟΝΗ
ΣΤΡΟΦΑΔΩΝ & ΑΓΙΟΥ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ
ΖΑΚΥΝΘΟΥ

Εν Ζακύνθω τη 24-2-1979

Αγαπητέ κύριε Κονόμε ελάβαμε τα αντίτυπα του έργου σας και σας ευχαριστούμεν θερμώς επιφυλασσόμενοι να σας γράψωμε στο μέλλον για την επανέκδοσιν του.
Παρακαλώ τον Άγιον Διονύσιον να σας έχη πάντα καλά για να επιτελήτε ένα τόσο ωραία έργο της συγγραφής.
Μετ’ ευχών και ευχαριστιών
ο Καθηγούμενος
Αρχ[ιμανδρίτης] Δ[ανιήλ] Γιγάντες

Δ. Το γράμμα του Μητροπολίτη Αργολίδος Χρυσοστόμου Β΄

+ Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΑΡΓΟΛΙΔΟΣ
ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ

Ναύπλιον 31-1-85
Αγαπητέ μου Ντίνο, χαίρε.
Έλαβα την ωραίαν και επιτυχή φωτογραφίαν, του θρόνου της παληάς (αλησμόνητης) εκκλησίας της Μητροπόλεως Ζακύνθου[24] και σ’ ευχαριστώ θερμώς δια την προσφοράν, που για μένα είναι πολύτιμη[25] .
Για το βιβλίο Σου για τον Τερτσέτη[26] έγραψα στον ίδιον τον Πρόεδρον της Βουλής[27] και ελπίζω να μου το στείλει.
Σου εύχομαι υγείαν, υγείαν, υγείαν εις έτη πολλά για να συνεχίσης το πολύτιμον δια την Ιστορίαν και δη της Ζακύνθου έργόν Σου και διατελώ

Με αδελφικήν αγάπην
+ Ο Αργολίδος Χρυσόστομος

ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

1. Για τον Ντίνο Κονόμο, βλ. επιλεκτικά α) Διονύση Σέρρα, Ντίνος Κονόμος. Η μορφή του – Το έργο του. Κείμενα για την 50χρονη προσφορά του, Εκδόσεις Περίπλους, Αθήνα, 1986, β) Του ίδιου, Φύλλα τιμής για τον Ντίνο Κονόμο. Αφιέρωμα στη μνήμη του, Έκδοση Ένωσης Ζακυνθίων Αθήνας, Αθήνα, 1991, γ) Επτανησιακά Φύλλα, Αφιερωματικό τεύχος στον Ντίνο Κονόμο, 17(1995)4-54 και δ) Επτανησιακά Φύλλα, Αφιέρωμα στον Ντίνο Κονόμο για τα 10 χρόνια από το θάνατό του, 20(2000)723-968.
2. Οφείλονται ευχαριστίες στον φιλόλογο και εκδότη των Επτανησιακών Φύλλων κύριο Διονύση Σέρρα για την ευγενική παραχώρηση των επιστολών που δημοσιεύονται σ’ αυτή τη μελέτη.
3. Βλ. Λεωνίδα Χ. Ζώη, Λεξικόν Ιστορικόν και Λαογραφικόν Ζακύνθου, Εκ του Εθνικού Τυπογραφείου, Αθήναι, 1963, τ. 1, 150.
4. Βλ. Πρωτοπρεσβύτερου Παναγιώτη Καποδίστρια, Ζακυνθινοί Επίσκοποι Στον Κόσμο, Ιερά Μητρόπολις Ζακύνθου, Ζάκυνθος 2004, σ. 162-169.
5. Βλ. ό.π., σ. 158-161.
6. Για την Ιερά Μονή Στροφάδων και Αγίου Διονυσίου Ζακύνθου, βλ. Διονυσίου Ιω. Μούσουρα, Αι Μοναί Στροφάδων και Αγίου Γεωργίου των Κρημνών Ζακύνθου (Μελέτη φιλολογική και παλαιογραφική), (Διδακτορική Διατριβή), Έκδοση Ιεράς Μονής Στροφάδων και Αγίου Διονυσίου, Εν Αθήναις, 2003.
7. Στοιχεία από το Μοναχολόγιο της Ιεράς Κοινοβιακής και Αυτοκρατορικής Μονής Στροφάδων και Αγίου Διονυσίου Ζακύνθου.
8. Βλ. Αρχιμανδρίτη Αλεξίου Ξένου, «Ιερατικές Μορφές Ζακυνθίων που κατεκόσμησαν τα ήθη και τα έθιμα», Ματιές και Μνήμες από την Ζάκυνθο, τχ. 26(2009)16-22.
9. Για τον Σπύρο Αβούρη βλ. α) Το συλλογικό τομίδιο Αφιέρωμα στη μνήμη Σπύρου Ν. Αβούρη Θεολόγου – Γυμνασιάρχου (1904-1978), Δημόσια Βιβλιοθήκη Ζακύνθου, Ζάκυνθος, 1980 και β) Διονύση Σέρρα, «Επιστολή του Σπύρου Αβούρη για τις Λυρικές Παραλλαγές του Νίκου Γρυπάρη», Επτανησιακά Φύλλα 26(2006)647.
10. Στο Λεξικόν Ιστορικόν και Λαογραφικόν Ζακύνθου του Λεωνίδα Χ. Ζώη, βλ. ό.π., σ. 18, αναφέρεται εσφαλμένα ως έτος γέννησης του Σπύρου Αβούρη το 1900.
11. Βλ. α) Ντίνου Κονόμου, «Σπύρος Αβούρης (1904-1978)», Εφημερίδα Πρόοδος της Ζακύνθου, Ζάκυνθος, 31.12.1979, σ.1 και β) Του ίδιου, «Σπύρος Αβούρης (1904-1978)» στο Αφιέρωμα στη μνήμη Σπύρου Ν. Αβούρη Θεολόγου – Γυμνασιάρχου (1904-1978), Δημόσια Βιβλιοθήκη Ζακύνθου, Ζάκυνθος, 1980, σ. 78-80.
12. Βλ. Μαρίας Καραμαλίκη – Κεφαλινού, «Μια εκκλησιαστική προσωπικότητα. Σπύρος Αβούρης. Ο θεολόγος, ο δάσκαλος, ο Ζακυνθινός, ο άνθρωπος», Πρακτικά του Διεθνούς Συνεδρίου «Άγιοι και εκκλησιαστικές προσωπικότητες στη Ζάκυνθο» (Ζάκυνθος, 6-9.11.1997), Αθήναι, 1(1999)443-446.
13. Πρόκειται για το βιβλίο του Ντίνου Κονόμου, Ζακυθινοί Σατιρογράφοι που κυκλοφόρησε στην Αθήνα το 1962, ως δεύτερο έργο της σειράς Ζακυθινή Βιβλιοθήκη.
14. Εννοείται το Δελτίο της «Πανελληνίου Ενώσεως Θεολόγων» που εκδίδεται από το 1957.
15. Σύμφωνα με την Απογραφή των δημοσιευμάτων του Σπύρου Αβούρη, δεν υπάρχει παρουσίαση του βιβλίου του Ντίνου Κονόμου Ζακυθινοί Σατιρογράφοι στο Δελτίο της «Πανελληνίου Ενώσεως Θεολόγων». Βλ. σχετικά, Γεωργίας Κόκλα – Παπαδάτου, «Αναγραφή Δημοσιευμάτων του Σπύρου Αβούρη (1927-1977)», στο Αφιέρωμα στη μνήμη Σπύρου Ν. Αβούρη Θεολόγου – Γυμνασιάρχου (1904-1978), Δημόσια Βιβλιοθήκη Ζακύνθου, Ζάκυνθος, 1980, σ.9-39.
16. Αναφορά στο έργο του Ντίνου Κονόμου, Η Επτάνησος κατά την Ιταλικήν Κατοχήν (1941-1943) που κυκλοφόρησε το 1962 στην Αθήνα.
17. Δυσανάγνωστο επίθετο.
18. Για τη σχέση του Ντίνου Κονόμου με τον πατέρα του, βλ. Ντίνου Κονόμου, Ο πατέρας μου κι εγώ, Αθήνα, 1973.
19. Εννοείται ο Φαναριώτης τυπογράφος κι εκδότης Αριστείδης Μαυρίδης (1903-1997), ιδρυτής των εκδόσεων Μαυρίδη (1929) που από το 1943 εκδίδουν την Φιλολογική Πρωτοχρονιά.
«Ο Αριστείδης Μαυρίδης αφιέρωσε τη ζωή του στην έκδοση της Φιλολογικής Πρωτοχρονιάς. Αυτή υπήρξε το πάθος κι ο έρωτας της ζωής του και γι’ αυτήν ανάλωσε κάθε ικμάδα του βίου του. “Η γυναίκα που αγάπησα πιο πολύ στη ζωή μου, είναι η Φιλολογική Πρωτοχρονιά” είπε κάποτε (στον Δ. Νικορέτζο).» [Ευγενίας Ζωγράφου, Ριζοσπάστης, 12.2.1998, σ. 28].
20. Πρόκειται για τη μελέτη του Σπύρου Αβούρη «Ζακυνθινή Καμπανολογία» που κυκλοφόρησε τελικά στην εφημερίδα Ταχυδρόμος Ζακύνθου, στα φύλλα 319-321, στις 12/16/18 Ιουνίου 1964.
21. Παρ’ όλα αυτά, το βιβλίο του Ντίνου Κονόμου, Ζακυθινοί Σατιρογράφοι τυπώθηκε στο τυπογραφείο του Αριστοτέλη Μαυρίδη.
22. Αναφορά στη μελέτη του Ντίνου Κονόμου, Ναοί και Μονές στη Ζάκυνθο, Έκδοσις Ιονικής και Λαϊκής Τραπέζης Ελλάδος, Αθήναι, 1964. Για το έργο αυτό που κυκλοφόρησε εκτός εμπορίου, ο Ντίνος Κονόμος τιμήθηκε με το Βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών στις 25.5.1965.
23. Το χειρόγραφο αυτό γράμμα υπογράφεται από τον Ηγούμενο της Μονής Στροφάδων και Αγίου Διονυσίου αλλά γράφτηκε από τον τραπεζικό υπάλληλο Ιωάννη Μαρμαρά που την εποχή εκείνη εκτελούσε χρέη λογιστή της Μονής.
24. Πρόκειται για τον Ναό του Αγίου Νικολάου των Ξένων, ο οποίος είναι και ο σημερινός Μητροπολιτικός Ναός της Ζακύνθου. Γι’ αυτό τον Ναό, βλ. α) Αρχιεπισκόπου Ζακύνθου Διονυσίου Λάτα, Επίσημα Έγγραφα αφορώντα εις τον εν Ζακύνθω Ναόν της Μητροπόλεως και την αυτώ παρακειμένην γυναικείαν Μονήν, Εκ του Τυπογραφείου Παρασκευά Λεωνή, Εν Αθήναις, 1891 και β) Ντίνου Κονόμου, Εκκλησίες και Μοναστήρια στη Ζάκυνθο, Αθήνα, 1967, σ. 93 εξ. Εδώ διαβάζουμε τα εξής: «Από τους αξιομνημόνευτους καλλιτεχνικούς θησαυρούς της εκκλησίας του Αγίου Νικολάου των Ξένων ήταν ο ξυλόγλυπτος αρχιερατικός θρόνος, έργο 14ου αιώνα […]». Επίσης, σε υποσημείωση ο Κονόμος γράφει ότι «ο μνημειώδης αυτός θρόνος ανήκε αρχικά στην εκκλησία του Αρχαγγέλου Μιχαήλ στο χωριό Καλαμάκι».
25. Δεν μπορούμε να ξέρουμε γιατί ο Μητροπολίτης Αργολίδος χρειαζόταν την φωτογραφία του θρόνου του παλιού Μητροπολιτικού Ναού. Ωστόσο, μπορούμε να υποθέσουμε ότι είχε δεσμούς με τον συγκεκριμένο Ναό, αφού εκεί χειροτονήθηκε Διάκονος την 1.1.1938 και Πρεσβύτερος στις 28.4.1940 από τον Μητροπολίτη Ζακύνθου Χρυσόστομο Δημητρίου (1934-1957). Βλ. σχετικά, Πρωτοπρεσβύτερου Παναγιώτη Καποδίστρια, ό.π., σ. 162 εξ.
26. Πρόκειται για τη μελέτη του Ντίνου Κονόμου, Ο Γεώργιος Τερτσέτης και τα ευρισκόμενα έργα του. Το κορυφαίο αυτό έργο του Κονόμου, έκδοση της Βιβλιοθήκης της Βουλής των Ελλήνων κυκλοφόρησε στην Αθήνα το 1984. Πρόκειται για έναν μεγάλου μεγέθους πανόδετο τόμο, 920 σελίδων.
27. Εννοείται ο τότε Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων Γιάννης Αλευράς. Ο Ντίνος Κονόμος στον πρόλογο του έργου του Ο Γεώργιος Τερτσέτης και τα ευρισκόμενα έργα του, ευχαριστεί τον πρώην Πρόεδρο της Βουλής Δημήτριο Παπασπύρου ο οποίος του έδωσε την εντολή να επιμεληθεί την έκδοση και τον τότε Πρόεδρο Γιάννη Αλευρά «ο οποίος προχώρησε με κατανόηση κι ενθουσιασμό στην πραγματοποίηση της εθνικής αυτής έκδοσης.» (Ο Γεώργιος Τερτσέτης και τα ευρισκόμενα έργα του, Έκδοση Βιβλιοθήκης της Βουλής των Ελλήνων, Αθήνα, 1984, σ. 46).

* Στη φωτογραφία: Ντίνος Κονόμος (1918-1990), Ξυλογραφία της Άριας Κομιανού (2000) που πρωτοδημοσιεύτηκε στο εξώφυλλο του αφιερωματικού τεύχους των Επτανησιακών Φύλλων για τα 10 χρόνια από το θάνατο του Ντίνου Κονόμου (τόμος 20, 2000).

Φιόρα Τιμής για τον Μητροπολίτη Ζακύνθου Χρυσόστομο Β΄ Συνετό

2009-11-05T16:16:00.005+02:00

Με μεγάλη χαρά και ικανοποίηση γνωστοποιείται στο ευρύ κοινό, ότι κυκλοφορήθηκε αυτές τις μέρες ο Χαριστήριος Τόμος «Φιόρα Τιμής για τον Μητροπολίτη Ζακύνθου Χρυσόστομο Β΄ Συνετό» (1040 σελίδων), ο οποίος εκδόθηκε από την «Επιτροπή Πρωτοβουλίας για την Έκδοση Τιμητικού Τόμου», με την ευκαιρία της συμπλήρωσης τριών σημαντικών επετείων της εκκλησιαστικής διακονίας του Μητροπολίτη Ζακύνθου κ. Χρυσοστόμου Β΄: α) το 70ό έτος της ηλικίας του, β) 50ετία από την Μοναχική Κουρά του στην Μονή Αγίας Αικατερίνης Σινά και γ) 15ετία από την ανάρρησή του στον Μητροπολιτικό Θρόνο της Ζακύνθου.

Κορυφαίοι Ιεράρχες της Ορθοδοξίας, οι συνεργάτες του στο Μητροπολιτικό Γραφείο και πνευματικοί άνθρωποι του νησιού μας θεώρησαν άξιο και δίκαιο -σαν ελάχιστη εκδήλωση τιμής, σεβασμού και αγάπης στο πρόσωπό του- να ετοιμασθεί ένας Επιστημονικός Τόμος αφιερωμένος στον Προεστώτα της Εκκλησίας των Ζακυνθίων, με θέματα αφενός μεν ζακυνθινολογικά πάσης φύσεως, αφ’ ετέρου δε θέματα διαφόρων Επιστημών, ούτως ώστε, μόλις η αυλαία των επετείων πέσει, ν’ απομείνει ως απόκτημα των μεταγενεστέρων ένας Τόμος Ποιότητας, ουσιαστική συμβολή στην τοπική Γραμματεία, την εν γένει Ιστορία και τις Επιστήμες.

Ο Τόμος, την Επιμέλεια του οποίου είχε ο Καθηγητής Δημήτριος Γόνης, είναι ήδη έτοιμος και περιλαμβάνει:
α) Προλόγισμα της Επιτροπής (σελ. 7-9),
β) Χαιρετισμούς των κορυφαίων της Ορθοδοξίας: Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου, Πάπα και Πατριάρχου Αλεξανδρείας κ.κ. Θεοδώρου, Πατριάρχου Μόσχας και πάσης Ρωσίας κ.κ. Κυρίλλου, Πατριάρχου Βουλγαρίας κ.κ. Μαξίμου, Αρχιεπισκόπου Κύπρου κ.κ. Χρυσοστόμου Β΄, Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερωνύμου, Αρχιεπισκόπου Αλβανίας κ.κ. Αναστασίου (σελ. 11-24),
γ) Παρουσίαση από τον Πρωτοπρεσβύτερο Παναγιώτη Καποδίστρια της πενηντάχρονης πορείας του Μητροπολίτη Ζακύνθου στα εκκλησιαστικά πράγματα με πλούσιο φωτογραφικό υλικό (σελ. 25-35),
δ) Εξήντα επτά (67) πρωτότυπα Άρθρα - Μελετήματα (σελ. 37-1029), τα οποία υπογράφουν οι ακόλουθοι εβδομήντα ένας (71) Επιστήμονες - Φίλοι του Τιμώμενου Ιεράρχη: Μητροπολίτης Ηλείας Γερμανός, Μητροπολίτης Ναυπάκτου και Αγ. Βλασίου Ιερόθεος, Μητροπολίτης Κένυας Μακάριος Τηλλυρίδης, Μητροπολίτης Αρκαλοχωρίου, Καστελλίου και Βιάννου Ανδρέας Νανάκης, Μητροπολίτης Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως Ιερεμίας, Μητροπολίτης Μεσσηνίας Χρυσόστομος Σαββάτος, Αθανάσιος Αν. Αγγελόπουλος, Ζαφείρης Δ. Ακτύπης, Παναγής Δ. Αλιπράντης, Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος, Μ. Γ. Βαρβούνης, Αντώνης Βασιλάκης, Διονύσης Ζαχ. Βίτσος, Χρήστος Π. Βούλγαρης, Δημήτριος Β. Γόνης, Διονύσιος Γ. Δακουράς, Αθανάσιος Ι. Δεληκωστόπουλος, Αικατερίνη Π. Δελλαπόρτα, Κατερίνα Δεμέτη, Πρωτοπρεσβύτερος Γεράσιμος Ζαμπέλης, Σταματούλα Ζαπάντη-Πεντογάλου, Διονύσης Α. Ζήβας, Ευάγγελος Δ. Θεοδώρου, Αρχιμανδρίτης Νικόλαος Χ. Ιωαννίδης, Δέσποινα Καποδίστρια, Πρωτοπρεσβύτερος Παναγιώτης Καποδίστριας, Γεώργιος Καρρής, Ειρήνη Κασάπη, Ιωάννης Β. Κογκούλης, Σπυρίδων Κοντογιάννης, Κωνσταντίνος Κορναράκης, Ανδρέας Κούκος, Νικόλαος Κ. Κουρκουμέλης, Γεωργία Κουρτέση-Φιλιππάκη - Gert Jan van Wijngaarden - Ανδρέας Σωτηρίου, Δημήτριος Ευ. Κουτρούλας, Γεώργιος Ν. Λεοντσίνης, Νίκιας Λούντζης, Αρχιμανδρίτης Διονύσιος Λυκογιάννης, Δημήτριος Μαγριπλής - Ι. Σόλαρης - Ι. Μπουγάς, Λορ. Μερκάτης, Πρωτοπρεσβύτερος Γεώργιος Δ. Μεταλληνός, Δέσποινα Μιχάλαγα, Νικόλαος Λ. Μόττας, Διονύσης Ν. Μουσμούτης, Διονύσιος Ιω. Μούσουρας, Ηλίας Δ. Μπάκος, Μάριος Μπέγζος, Παναγιώτης Ι. Μπούμης, Ζωή Α. Μυλωνά, Μοναχός Μωυσής Αγιορείτης, Χρήστος Κ. Οικονόμου, Θανάσης Ν. Παπαθανασίου, Κωσνταντίνος Γ. Πιτσάκης, Θεοδόσης Πυλαρινός, Γιάννης Ρηγόπουλος, Ζωή Σαμαρά, Αρχιμανδρίτης Ευτύχιος Σαρμάνης, Μανόλης Γ. Σέργης, Διονύσης Σέρρας, Ευθύμιος Θ. Σουλογιάννης, Ιωάννα Στουφή-Πουλημένου, Στέλιος Τζερμπίνος, Παναγιώτης Τζουμέρκας, Μιχ. Γ. Τρίτος, Σπύρος Ν. Τρωϊάνος, Διονύσης Φλεμοτόμος, Βασίλειος Δ. Χρυσοβιτσιώτης.

Η παρουσίαση του Τόμου και η επίσημη επίδοσή του στον Τιμώμενο θα πραγματοποιηθεί στο Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Αρκαδίων Ζακύνθου (Σαρακηνάδο) στις 14 Νοεμβρίου 2009, στις 6.30 το βράδυ, με την παρουσία πλήθους υψηλών προσκεκλημένων του Κλήρου και της Διανόησης της πατρίδας μας, μεταξύ των οποίων ο Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας κ. Θεόδωρος και οι Αρχιεπίσκοποι Κύπρου κ. Χρυσόστομος και Αθηνών κ. Ιερώνυμος.

Στη συνέχεια της βραδιάς θα γίνει η Ανακήρυξη του Μητροπολίτη Ζακύνθου σε Επίτιμο Καθηγητή του Τμήματος Τεχνολογίας Περιβάλλοντος και Οικολογίας ΑΤΕΙ Ιονίων Νήσων και τέλος ο Σεβ. Ζακύνθου θα ομιλήσει περί Θεολογικής Οικολογίας.
Η βραδιά θα κλείσει με ψαλμούς και άσματα από τα ζακυνθινά σχήματα: Μικτή Χορωδία Αγίου Διονυσίου, Μικτή Χορωδία Φανερωμένης και Τραγουδιστάδες τση Ζάκυθος.

Σημειωτέον, ότι η «Επιτροπή Πρωτοβουλίας για την Έκδοση Τιμητικού Τόμου» απαρτίζεται από τους: α) Πρωτοπρεσβύτερο Παναγιώτη Καποδίστρια - Πρόεδρο, β) Αρχιμανδρίτη Διονύσιο Λυκογιάννη, γ) Αρχιμανδρίτη Δανιήλ Μπιάζη, δ) Διονύση Σέρρα και ε) Διονύση Φλεμοτόμο.

Περιδιαβαίνοντας το Στρασβούργο, την καρδιά της Ευρώπης

2009-11-02T20:30:00.001+02:00

Το Στρασβούργο (Strasbourg), είναι η πρωτεύουσα της Αλσατίας και του νομού του Κάτω Ρήνου στη βορειοανατολική Γαλλία, απέχοντας από το Παρίσι 457 χιλιόμετρα. Είναι μια όμορφη πόλη, η οποία διατηρεί την παλαιότητά της και γι' αυτό είναι ιδιαίτερα γραφική. Ομορφαίνει περισσότερο, διότι είναι πλωτή σε μεγάλο μέρος της, καθώς την διατρέχει ο ποταμός Ιλ. Διαθέτει γαλλογερμανικό πολιτισμό και θεωρείται γέφυρα ενότητας μεταξύ Γαλλίας και Γερμανίας. Αξίζει να σημειωθεί, ότι εκεί έζησε ο Γουτεμβέργιος από το 1434 μέχρι το 1447 και, σύμφωνα με μια παράδοση, εφηύρε εκεί την τυπογραφία.
Ο πληθυσμός του Στρασβούργου είναι περίπου 270.000 κάτοικοι. Αποτελεί την έδρα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Επιπλέον διαθέτει Ακαδημία (από το 1566), τρία Πανεπιστήμια (το αρχικό από το 1621), Αρχαιολογικό Μουσείο, Μουσείο Καλών Τεχνών (με έργα Βαν Ντάικ, Βερονέζε, Τιντορέτο, Ελ Γκρέκο, Βατό, Κορό κ.ά.), Μουσείο Διακοσμητικών Τεχνών, το Αλσατικό Μουσείο (λαογραφικό), Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης (με έργα Ρενουάρ, Μονέ, Κλιμτ, Κλέε, Έρνστ κ.ά.). Περίφημος είναι ο Καθεδρικός Ναός της Παναγίας, ο οποίος έχει κηρυχθεί σε κατάσταση ανάγκης από το Γαλλικό Κράτος, καθώς είναι φτιαγμένος από ένα ασυνήθιστο είδος πετρώματος (εγχώριο κοκκινωπό ψαμμίτη), που συν τω χρόνω καταστρέφεται. Το Grande Île, το ιστορικό κέντρο του Στρασβούργου, έχει καταταχθεί το 1988 στα αξιοθέατα της παγκόσμιας κληρονομιάς από την Ουνέσκο.
Από μια παλαιότερη βόλτα μας στην καρδιά της Ευρώπης, μερικές μόνο στιγμές, σκαναρισμένες για το Ιστολόγιό μας, μαζί με ένα κατατοπιστικό βίντεο από το YouTube.

Οι Πύλες της παλιάς πόλης της Βαν

2009-10-31T16:15:00.001+02:00

Όπως έχουμε ήδη αναφέρει η πόλη της Βαν (Vannes) διακρίνεται για τα καλά διατηρημένα οχυρωματικά τείχη της. Από τις οχυρώσεις αυτές έχουμε πρόσβαση στην παλιά πόλη περνώντας από τις Πύλες των τειχών. Σήμερα στη Βαν σώζονται έξι Πύλες: η Πύλη του Αγίου Βικεντίου (la Porte Saint-Vincent), η Πύλη Φυλακή (la Porte Prison), η Πύλη Ποτέρν (la Porte Poterne), η Πύλη ντε Καλμόν μαζί με τον πύργο της (la Porte et la Tour de Calmont), η Πύλη της Παναγίας (la Porte Notre-Dame) και η Πύλη του Αγίου Ιωάννη (la Porte Saint-Jean).
Η κύρια είσοδος στην παλιά πόλη της Βαν είναι η Porte Saint-Vincent (φωτογραφία 1). Βρίσκεται βορείως του λιμανιού και της πλατείας Gambetta, χτίστηκε γύρω στα 1624, αντικαθιστώντας μέρος της οχύρωσης του 16ου αιώνα κι ανήκει στη λίστα με τα Ιστορικά Μνημεία της Γαλλίας από το 1928. Στο κοίλωμα πάνω από την Πύλη, βρίσκεται ένα άγαλμα του Αγίου Βικεντίου, έργο του 1891. Το πρωτότυπο άγαλμα χάθηκε κατά την Γαλλική Επανάσταση όταν αντικαταστάθηκε από το άγαλμα ενός επαναστάτη. Σύμφωνα με ένα θρύλο της περιοχής, όταν το άγαλμα του Αγίου Βικεντίου κατεβάσει το χέρι του, τότε η Βαν θα βυθιστεί μέσα στο νερό.
Η Porte Prison (φωτογραφίες 3 και 4) είναι μία από τις παλαιότερες εισόδους στην παλιά πόλη, βρίσκεται βορειοανατολικά των προμαχώνων κι ανήκει στη λίστα με τα Ιστορικά Μνημεία της Γαλλίας από το 1912. Κατά τον Μεσαίωνα, η Πύλη αυτή ένωνε την εντός των τειχών πόλη με τον «έξω κόσμο» με δύο κινητές γέφυρες, μια για τους πεζούς και μια για τις άμαξες. Τότε, η Πύλη ονομαζόταν Πύλη του Αγίου Πατέρνιου (Porte Saint-Paterne) όμως, κατά την Γαλλική Επανάσταση, μετονομάστηκε σε Πύλη Φυλακή (Porte Prison) γιατί εκεί φυλακίζονταν από τους επαναστάτες οι εχθροί της Επανάστασης.

Παράθυρα στη Βαν [2]

2009-10-28T22:00:00.001+02:00

Παράθυρα στη Βαν [1]

2009-10-26T21:00:00.003+02:00

Κέικ με ροκφόρ

2009-10-24T22:00:00.002+03:00

Σήμερα αποφάσισα να σας παρουσιάσω μια περίεργη γαλλική συνταγή που μου αρέσει ιδιαίτερα και φτιάχνω συχνά. Ένα γλυκό και ταυτοχρόνως αλμυρό κέικ, το κέικ με τυρί ροκφόρ. Συνοδεύεται ωραία με πράσινες σαλάτες και σας προτείνω να το δοκιμάσετε!

Υλικά

200γρ. αλεύρι που φουσκώνει μόνο του
200γρ. κρέμα γάλακτος
1 φακελάκι μαγιά
3 μεγάλα αυγά
150γρ. τυρί ροκφόρ
70γρ. μαύρη σταφίδα

Εκτέλεση

Μουλιάζουμε τις σταφίδες σ' ένα φλιτζάνι με ζεστό νερό. Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 210 βαθμούς. Ανακατεύουμε το αλεύρι, τη μαγιά και τα αυγά. Προσθέτουμε την κρέμα γάλακτος και το ροκφόρ, κομμένο σε μικρά κομματάκια. Στραγγίζουμε τις σταφίδες και τις ενσωματώνουμε στη ζύμη. Βουτυρώνουμε μια φόρμα για κέικ και ρίχνουμε μέσα τη ζύμη μας. Ψήνουμε το κέικ στους 180 βαθμούς για περίπου 35 λεπτά. Το αφήνουμε να κρυώσει λίγο και το βγάζουμε από τη φόρμα.

Ξενάγηση στην πόλη Βαν της Βρετάνης {γ΄}

2009-10-22T17:45:00.004+03:00

Εκτός από την επίσκεψη στα ενδιαφέροντα αξιοθέατα της Βαν (Vannes), στα οποία αναφερθήκαμε στην πρώτη ανάρτηση της ξενάγησής μας εκεί, ο επισκέπτης της πόλης δε θα πρέπει να παραλείψει και την περιήγησή του στους κατάφυτους κήπους της Βαν. Οι κήποι αυτοί, φροντισμένοι και με κάθε λογής όμορφα λουλούδια περιβάλλουν τα παλιά αμυντικά τείχη της πόλης κι αποτελούν τουριστικό πόλο έλξης.

Επίσης, άλλη μια όμορφη και γραφική γωνιά της Βαν είναι το κτίριο του παλιού πλυσταριού. Εκεί, οι γυναίκες των περασμένων εποχών μαζεύονταν για να πλύνουν την μπουγάδα τους. Το παλιό πλυσταριό βρίσκεται στις όχθες του Ροάν, ενός μικρού παραποτάμου του ποταμού Βαν, εκτός των τειχών της παλιάς πόλης και σε πολύ μικρή απόσταση από τον Πύργο ντυ Κονετάμπλ (la Tour du Connétable).

Όμως, το γραφικότερο σημείο της Βαν βρίσκεται εντός των τειχών της παλιάς πόλης, στο ιστορικό κέντρο, στη συμβολή των οδών rue Noé και rue Pierre-René Rogue. Είναι ένα παραδοσιακό βρετονικό σπίτι από ξύλο και πέτρα (maison en pan-de-bois ή maison à colombage), χρονολογούμενο στο πρώτο μισό του 16ου αιώνα, γνωστό ως «Το σπίτι του Βαν και της γυναίκας του» (La maison de Vannes et sa femme) που ξεχωρίζει από τα άλλα παρόμοια κτίσματα λόγω της εξωτερικής του διακόσμησης. Συγκεκριμένα, στη γωνία του ισογείου του σπιτιού υπάρχουν οι έγχρωμες γλυπτές «προτομές» του ζεύγους των ιδιοκτητών, του Βαν και της γυναίκας του, καλλιτεχνημένες κατά τον 16ο αιώνα, που αποτελούν το έμβλημα όλης της πόλης.

Τέλος, θα πρέπει να ξέρουμε ότι η Βαν είναι μία από τις πρωτοπόρους πόλεις για τη διάσωση της ιδιαίτερης πολιτισμικής κληρονομιάς της Βρετάνης και κυρίως τη διάσωση της βρετονικής γλώσσας. Στην πόλη συναντά κανείς δίγλωσσες πινακίδες και ταμπέλες με επιγραφές στα γαλλικά και τα βρετονικά. Τον Σεπτέμβριο του 2007, 1.137 παιδιά στη Βαν, ποσοστό 7,5% επί του συνόλου των παιδιών, γράφτηκαν σε δίγλωσσα γαλλοβρετονικά Δημοτικά Σχολεία και τον Δεκέμβριο της ίδιας χρονιάς, ο Δήμος της Βαν υπέγραψε το σύμφωνο Ya d’ar brezhoneg που προωθεί ένα γλωσσολογικό σχέδιο για την διάδοση των βρετονικών.

Ξενάγηση στην πόλη Βαν της Βρετάνης {β΄}

2009-10-20T10:15:00.001+03:00

Ξενάγηση στην πόλη Βαν της Βρετάνης {α΄}

2009-10-17T21:00:00.006+03:00

Πριν από περισσότερα από 2000 χρόνια, οι Ρωμαίοι έχτισαν στην Κάτω Βρετάνη (Basse Bretagne) το Δαριόριτουμ (Darioritum), την σημερινή πόλη Βαν, που δεσπόζει χτισμένη αμφιθεατρικά στον Κόλπο του Μορμπιάν (Golfe de Morbihan), ακριβώς στις εκβολές του ομώνυμου ποταμού Βαν.

Η Βαν (γαλλικά Vannes και βρετονικά Gwened) με τους 53000 κατοίκους της είναι η 5η μεγαλύτερη πόλη της Βρετάνης στη βορειοδυτική Γαλλία, πρωτεύουσα του νομού Μορμπιάν, σημαντικό οικονομικό, εμπορικό και γεωργικό κέντρο, καθώς και γνωστός τουριστικός προορισμός. Βρίσκεται 460 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Παρισιού, μόλις 15 χιλιόμετρα μακριά από τις ακτές του Ατλαντικού Ωκεανού, 110 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Ρεν, της πρωτεύουσας της Βρετάνης και 110 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Νάντης.

Κατά τον Μεσαίωνα, η πόλη αναπτύχθηκε γύρω από τον Καθεδρικό ναό, ενώ περιμετρικά χτίστηκαν τα αμυντικά τείχη, οι προμαχώνες (Les Remparts), με τους θαυμάσιους Κήπους, τις μεγαλοπρεπείς Πύλες και τους αυστηρούς Πύργους, όπως ο καλά διατηρημένος Tour du Connétable.

Η Βαν είναι μία από τις γαλλικές πόλεις Τέχνης και Ιστορίας (Ville d’Art et d’Histoire) και χιλιάδες τουριστών κάθε χρόνο κατακλύζουν την παλιά intra-muros πόλη, για να θαυμάσουν τους αρχιτεκτονικούς της θησαυρούς, όπως τον Καθεδρικό ναό του Αγίου Πέτρου (la Cathédrale Saint-Pierre) που κάηκε από τους Νορμανδούς τον 10ο αιώνα και ξαναχτίστηκε, τα χαρακτηριστικά ξύλινα και πέτρινα σπίτια της περιοχής (les maisons en pans-de-bois), χτισμένα μερικά από αυτά κατά τον 15ο αιώνα, το παρεκκλήσιο του Αγίου Υβ (la Chapelle Saint-Yves), τον Πύργο Γκαιγιάρ (le Château Gaillard), χτίσμα του 1410, όπου στεγάζεται το Αρχαιολογικό Μουσείο της πόλης, την εκκλησία του Αγίου Πατέρνιου (l’Eglise Saint-Patern) του Κέλτη εκείνου κληρικού που έγινε ο πρώτος επίσκοπος της Βαν το 466 μ.Χ. και την Cohue, το κτίριο, δηλαδή, της παλιάς αγοράς, όπου σήμερα στεγάζεται το Μουσείο Καλών Τεχνών της πόλης.

Music Break 9

2009-10-16T14:43:00.000+03:00

Αμάν και πότε...

Παράθυρα στη Βαλέτα της Μάλτας

2009-10-05T12:18:00.004+03:00

Οδυσσέα Ελύτη, Το παράπονο

2009-09-29T21:35:00.001+03:00

Εδώ στου δρόμου τα μισά
έφτασε η ώρα να το πω
Άλλα είν' εκείνα που αγαπώ
γι' αλλού γι' αλλού ξεκίνησα

Στ' αληθινά στα ψεύτικα
το λέω και τ' ομολογώ
Σαν να 'μουν άλλος κι όχι εγώ
μες στη ζωή πορεύτηκα

Όσο κι αν κανείς προσέχει
όσο κι αν τα κυνηγά
Πάντα πάντα θα 'ναι αργά
δεύτερη ζωή δεν έχει.

[Τα ρω του έρωτα, 1972]

Το Mοναστήρι της Αγίας Θέκλας στη Μααλούλα της Συρίας

2009-09-23T00:15:00.005+03:00

Το ορθόδοξο μοναστήρι της Αγίας Θέκλας (Mar Taqla) στη Μααλούλα ανήκει στο Πατριαρχείο Αντιοχείας και είναι ένα από τα παλαιότερα μοναστήρια στη Συρία, αφού ιδρύθηκε κατά τον 4ο αιώνα.

Το σύγχρονο μοναστήρι είναι χτίσμα του 18ου αιώνα και φιλοξενεί περί τις 25 μοναχές, οι οποίες διευθύνουν εντός της μονής οικοτροφείο, σχολείο κι εργαστήριο εργόχειρων, όπου ζουν, διδάσκονται κι εκπαιδεύονται ορφανά κορίτσια. Στο νότιο μέρος του μοναστηριού βρίσκεται ο ναός που είναι αφιερωμένος στην Αγία Θέκλα.

Η πρωτομάρτυς και ισαπόστολος Θέκλα, την οποία γιορτάζουμε κάθε χρόνο στις 24 Σεπτεμβρίου, καταγόταν από το Ικόνιο και σε ηλικία 18 ετών μεταστράφηκε στον Χριστιανισμό από το κήρυγμα του Αποστόλου Παύλου, ακολουθώντας τον στην Αντιόχεια, στα Μύρα της Λυκίας και στη Σελεύκεια, έχοντας εγκαταλείψει την ειδωλολατρική της οικογένεια.

Οι ειδωλολάτρες την βασάνισαν με πολλούς τρόπους κι εκείνη, για να ξεφύγει, κατέφυγε στο όρος Καλαμών. Εκεί, κι ενώ την καταδίωκαν για να την βασανίσουν ξανά, ώστε να απαρνηθεί τον Χριστιανισμό, η Αγία προσευχήθηκε κι εξαφανίστηκε μέσα σε βράχο, που σχίστηκε για να την κρύψει. Αυτή η σχισμή λέγεται, ότι είναι το φαράγγι, που υπάρχει μεταξύ των τεράστιων βράχων δίπλα στο μοναστήρι.

Ανεβαίνοντας αρκετά σκαλιά από την εσωτερική αυλή του μοναστηριού, οδηγούμαστε στο σπήλαιο της Αγίας Θέκλας, που δεσπόζει ακριβώς πάνω από το μοναστήρι στην ανατολική πλευρά του βουνού.

Στο νότιο μέρος του σπηλαίου βρίσκεται το ιερό της Αγίας. Ο Μακάριος Γ΄, Πατριάρχης Αντιοχείας κατά την περίοδο 1647-1685, τεκμηριώνει, ότι σ’ αυτό ακριβώς το σημείο βρίσκεται και ο τάφος της.

Στην ανατολική πλευρά του σπηλαίου υπάρχει ο καγκελόφραχτος χώρος μιας παλιάς εκκλησίας ενώ μεταξύ της εκκλησίας αυτής και του ιερού υπάρχει μια πηγή με αγίασμα.

Στη βορειοανατολική γωνία του σπηλαίου, σταγόνες -κατά την παράδοση- ιαματικού νερού πέφτουν από την οροφή μέσα σε μια λαξευμένη γούρνα, που βρίσκεται υπερυψωμένη σε μια κολόνα, ύψους περίπου ενός μέτρου. Ακριβώς δίπλα, υπάρχει ένα αιωνόβιο δέντρο, που μεγαλώνει με παράδοξο τρόπο εντός της σπηλιάς.

Στη δυτική πλευρά του σπηλαίου έχουν χτιστεί αψίδες, απ’ όπου θαυμάζουμε μια μοναδική θέα προς το μοναστήρι και την κωμόπολη της Μααλούλα.

Εκδρομή στη Μααλούλα της Συρίας

2009-09-19T16:00:00.011+03:00

Γύρω στα εξήντα χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Δαμασκού, στη Συρία, δηλαδή μία ώρα με το αυτοκίνητο μακριά από την πρωτεύουσα, βρίσκεται η Μααλούλα, μια κωμόπολη περίπου 2000 κατοίκων, Χριστιανών και Μουσουλμάνων, χτισμένη αμφιθεατρικά σε μια μεγάλη κι εξαιρετικά βραχώδη πλαγιά στο όρος Καλαμών.

Παλαιότερα, οι πλειοψηφία των κατοίκων στην κωμόπολη ήταν Χριστιανοί και συνήθιζαν να βάφουν τους εξωτερικούς τοίχους των σπιτιών τους γαλάζιους, σύμφωνα με ένα παλιό χριστιανικό έθιμο της περιοχής.

Η Μααλούλα, την οποία είχα την ευτυχία να επισκεφτώ τον Αύγουστο του 2008, είναι το μοναδικό πλέον μέρος, μαζί με δύο γειτονικά της χωριά, όπου ομιλούνται ακόμα τα Αραμαϊκά, η διάλεκτος του Χριστού. Για την διάσωση και διάδοση των Αραμαϊκών, λειτουργεί από το 2006 στη Μααλούλα το Ινστιτούτο Αραμαϊκής Γλώσσας.

Στη Μααλούλα βρίσκονται δύο σημαντικά μοναστήρια. Το ουνίτικο μοναστήρι των Αγίων Σεργίου και Βάκχου, όπου υπάρχουν τάφοι της βυζαντινής περιόδου σκαμμένοι στους βράχους και μια βυζαντινή εκκλησία του 4ου αιώνα, χτισμένη στα ερείπια παγανιστικού ναού, καθώς και το ορθόδοξο μοναστήρι της Αγίας Θέκλας, μεγάλο προσκυνηματικό κέντρο, το οποίο θα παρουσιάσω στην επόμενη ανάρτηση του ιστολογίου αυτού.

Τέλος, ακολουθεί παρακάτω ένα σύντομο και κατατοπιστικό ρεπορτάζ του Al Jazeera σχετικά με την κωμόπολη της Μααλούλα και την Αραμαϊκή γλώσσα.

Επίσκεψη σε μαλτέζικο εργοστάσιο φυσητού γυαλιού

2009-09-16T17:28:00.006+03:00

Η διάσημη τεχνική κατασκευής φυσητού γυαλιού επινοήθηκε στις ανατολικές ακτές της Μεσογείου, πιθανότατα στη Συρία όπου υπάρχει ως και τις μέρες μας μεγάλη παράδοση στην τέχνη του φυσητού γυαλιού. Οι έμπειροι τεχνίτες, οι "φυσητές", φυσώντας από την άκρη ενός σωλήνα προς το εσωτερικό του, μπορούν να δώσουν περίπλοκα και συμμετρικά σχήματα σε μια ποσότητα λιωμένου πυρακτωμένου γυαλιού που έχουν τοποθετήσει στην άλλη άκρη του σωλήνα.

Η τεχνική του φυσητού γυαλιού, όμως, υπάρχει και στη Μάλτα. Εκεί, στο χωριό Ta' Qali, επισκεφτήκαμε το εργοστάσιο και την έκθεση φυσητού γυαλιού "Valletta Glass". Πρόκειται για την επιχείρηση μιας οικογένειας με μεγάλη παράδοση στην τέχνη του γυαλιού αφού όλα τα μέλη της φυσούν το γυαλἰ από την παιδική τους ηλικία. Στην έκθεση των έργων τους, θαυμάσαμε τα σχήματα και τα χρώματα των εκθεμάτων κι εντυπωσιαστήκαμε από την ευρεία γκάμα των προτάσεων που καλύπτουν από μικρά σουβενίρ μέχρι ακριβά δώρα γάμου.

Κρουαζιέρα στο Μαλτέζικο αρχιπέλαγος

2009-09-12T13:20:00.003+03:00

Το νησιωτικό κράτος της Μάλτας αποτελείται από εφτά νησιά διασκορπισμένα στο Μαλτέζικο αρχιπέλαγος, στο κέντρο της Μεσογείου. Πρόκειται για τα νησιά Μάλτα, Γκόζο (ή Γκότσο), Κομίνο, Κομινότο, Φίλφλα και τα δύο νησιά του Αγίου Παύλου.

Κατά τη διάρκεια του φαινομένου της άμπωτης, όταν τα νερά αποτραβιούνται, τα δύο νησιά του Αγίου Παύλου ενώνονται και γίνονται ένα. Σύμφωνα με την παράδοση, το 60 μ.Χ., ο Απόστολος Παύλος οδηγούμενος για να δικαστεί στη Ρώμη, ναυάγησε στα νησιά αυτά. Από 'κει πέρασε στο νησί της Μάλτας κι εκχριστιάνισε τους κατοίκους.

Από τα νησιά του Αρχιπελάγους, μόνιμους κατοίκους έχουν τα δύο μεγαλύτερα, η Μάλτα και το Γκόζο, ενώ το Κομίνο κατοικείται μόνο κατά τους καλοκαιρινούς μήνες και τα άλλα τέσσερα νησιά είναι ακατοίκητα.

Οι φωτογραφίες που ακολουθούν τραβήχτηκαν σε μια μικρή κρουαζιέρα στο Μαλτέζικο αρχιπέλαγος μεταξύ των νησιών Μάλτα, Κομίνο, Κομινότο και Γκόζο.

Στην Αγορά της Δαμασκού

2009-09-09T22:05:00.003+03:00

Πρόσωπα της Μάλτας

2009-09-07T16:00:00.002+03:00

Music Break 8

2009-09-05T23:20:00.002+03:00

Μουσικές και Χοροί της Μάλτας

Μαλτέζικα μέσα μεταφοράς

2009-09-03T14:50:00.002+03:00

Τα κίτρινα λεωφορεία της Μάλτας

Παραδοσιακές βαρκούλες luzzu

Χαρακτηριστικές μαλτέζικες άμαξες

Οικολογικό ταξί

Πλοιάρια στο δρομολόγιο Μάλτα - Γκόζο

Σκαφάκια στις δημοτικές μαρίνες

Δεξιοτίμονα αυτοκίνητα